|
Tańcząc w głąb siebie po raz trzeci w Muzeum Manggha
Warsztaty improwizacji i tańca butoh dla osób dorosłych
Prowadzenie: Aleksandra Capiga-Łochowicz
10 grudnia 2011
od 11:00-18:00, 7 godzin,
Cena warsztatów - 95 zł (płatne do 6 grudnia)
„manggha”
Ul. M. Konopnickiej 26
30 – 302 Kraków
Nr rachunku bankowego:
PKO SA Oddział w Krakowie
84 1240 4650 1111 0000 5151 4965
Warsztaty są przeznaczone dla osób, które:
- lubią tańczyć po swojemu i bawić się ruchem
- chcą wyrażać emocje w tańcu
- nie mają doświadczenia tanecznego i to ich pierwszy kontakt z butoh
- mają doświadczenie taneczne i miały już kontakt z butoh
- poszukują narzędzi do pracy choreoterapeutycznej
Tańczymy w grupie, ale z naciskiem na pracę indywidualną, co daje możliwość skupienia się na sobie, swoich potrzebach, słabych i mocnych stronach własnego ciała.
Ideą warsztatów jest praca w głębokim kontakcie z własnym ciałem i emocjami. Poprzez rozgrzewkę (tzw. nonbiri sutoretchi) i relaksację przygotowujemy się do twórczych poszukiwań zakresów ruchu, napięć umiejscowionych w ciele i sposobów ich rozładowywania, emocji i tematów, które chcemy zgłębić i wyrazić ruchem. Próba dotarcia do własnego ja stanie się celem podróży, w którą zabierze nas butoh. Będziemy w niej korzystać z kształtów i ułożeń ciała proponowanych przez tancerzy japońskich, z niepowtarzalnych dźwięków i rytmów płynących z nas samych oraz z muzyki skomponowanej specjalnie na to spotkanie. Praca z ciałem przy założeniu, że wszystko jest tańcem, pozwoli nam dostrzec ruchy minimalne i docenić znaczenie bezruchu.
Mierząc się z nieoczywistym podejściem butoh, w którym główną zasadą jest brak norm poprawności ruchu, będziemy wnikać tańcem coraz głębiej...
Warsztaty są przestrzenią wyładowań twórczych, w której najcenniejszy jest sam proces, a nie efekt twórczy, dają pole do samopoznania i rozwoju, mogą również stanowić materiał do psychoterapii werbalnej.
Taniec butoh narodził się w Japonii w latach pięćdziesiątych. Był odpowiedzią na powojenny kryzys tożsamości Japończyków i owocem poszukiwań sposobu na wyzwolenie ciała. Z czego? Z narzuconych przez techniki taneczne standardów poprawności, z uświęconych kryteriów piękna, z przyjętych przez ogół konwencji ruchu. Tatsumi Hijikata, twórca podwalin butoh, ujmował w tańcu ciało w całości: z jego pięknem i ułomnościami. Był zdania, że tańczyć może każdy, kto jest gotowy na spotkanie z własnym ja. Właśnie to spotkanie stanowi sedno butoh. Jego warunkiem jest odwaga by wejść w siebie, by poznać własną siłę, ale także zmierzyć się z własną słabością - dotknąć jej i oswoić. Butoh jest tańcem-poszukiwaniem, opowieścią o własnej autentyczności, dlatego każdy tańczy je dla siebie i robi to w unikalny sposób.
Aleksandra Capiga-Łochowicz jest absolwentką japonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i słuchaczką Podyplomowego Studium Terapii i Treningu Grupowego Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie studiuje w Polskim Instytucie Psychoterapii Tańcem i Ruchem IDMT.
Od 2000 roku zgłębia tajniki tańca butoh, którego najpierw uczyła się w Polsce, począwszy od warsztatów prowadzonych Atsushiego Takenouchiego, poprzez prawie roczną praktykę u Joan Laage, a następnie w Japonii podczas indywidualnych studiów pod okiem tancerza i profesora psychologii Toshiharu Kasaia (Itto Mority).
Przez ostatnie trzy lata prowadziła reagularne autorskie warsztaty improwizacji i tańca butoh oraz warsztaty tańca kreatywnego w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha w Krakowie, gdzie również organizowała spektakle tańca butoh i tańca współczesnego. Ponadto, wielokrotnie gościła z warsztatami i wykładami o butoh w różnych miastach Polski (m.in. III Międzynarodowy Festiwal Antropologii Tańca, Festiwal Muzyka i Świat, Gdański Archipelag Kultury & Uniwersytet Gdański, Teatr Arka), występowała m.in.na scenach Muzeum manggha, Starej Stolarni Muzeum Śląskiego, czy gdańskiego Klubu Winda.
Jest także autorką pierwszej książki o butoh napisanej w języku polskim Bunt ciała. Butoh Hijikaty.
|
