|
Koncert 6 listopada 2009
Zbigniew Seifert in Memoriam
Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha
W pierwszej części koncertu wystąpią:
Zach Brock – skrzypce
Jan Jarczyk – fortepian
Jan Gonciarczyk, Bronisław Suchanek – kontrabas
Janusz Stefański – perkusja
Pierwszym jazzowym zespołem Zbigniewa Seiferta był jego kwartet. W latach sześćdziesiątych kiedy grupa działała tworzyli go: Zbigniew Seifert – skrzypce, Jan Jarczyk – fortepian, Jan Gonciarczyk – kontrabas, Janusz Stefański – perkusja. Kwartet ten święcił swoje triumfy na festiwalach Jazz nad Odrą 1968, Jazz nad Odrą 1969 oraz Międzynarodowym Festiwalu w Nagykőrös na Węgrzech. Kompozycje dla zespołu tworzył przede wszystkim lider, ale również Jan Jarczyk. Jak pisała prasa w tamtym czasie o laureatach festiwalu Jazz nad Odrą 1968: Koncert zakończył występ doskonałego kwartetu Krakowskiego Jazz Klubu pod kierownictwem Zbigniewa Seiferta (as). (…) Seifert posiadł już wysoką umiejętność gry na saksofonie altowym, uzyskując chwilami i zapewne nieświadomie efekt pozornego przesunięcia się brzmienia z altowego na tenorowy. Wysoko też należy ocenić grę pianisty J. Jarczyka i perkusisty J. Stefańskiego. Obie kompozycje leadera. Występ kwartetu Seiferta zaliczam do najbardziej udanych na Festiwalu. [1] W 1969 roku krytycy komentowali występ w następujący sposób: Ideałem współczesnego zespołu okazała się natomiast druga grupa występująca tego wieczoru: Kwartet Zbigniewa Seiferta. (…) Przyznanie Kwartetowi I nagrody w kategorii zespołów nowoczesnych jest w pełni uzasadnione.[2]
Ideą koncertu w 2009 roku jest przypomnienie pierwszych utworów Seiferta zagranych przez muzyków z jego kwartetu. Oprócz skrzypka, zespół tworzyć będą muzycy grający w pierwotnym składzie Kwartetu Zbigniewa Seiferta. Zach Brock, amerykański skrzypek młodego pokolenia jest zafascynowany grą Seiferta. Studiuje muzykę polskiego wirtuoza i propaguje jego twórczość w Stanach Zjednoczonych. Wraz z Erin Harper jest współtwórcą filmu biograficznego o Seifercie, który będzie prezentowany na festiwalu (7 listopada).
W drugiej części wieczoru melomani usłyszą recital fortepianowy w wykonaniu znakomitego polskiego pianisty na stałe mieszkającego w Niemczech – Władysława "Adzika" Sendeckiego. Genialny pianista rozpocznie swój występ od utworu Seiferta pt. Evening Psalm. Swoim występem chce on uczcić pamięć o krakowskim skrzypku.
Przed koncertem, również w Centrum Manggha odbędzie się promocja książki biograficznej o Zbigniewie Seifert autorstwa Anety Norek.
Wykonawcy koncertu
Zach Brock – skrzypce
Przez pierwsze dziesięć lat swojej kariery jako skrzypek jazzowy, Zach Brock odrzucał konwencjonalną rolę, jaką przypisywano jego instrumentowi w muzyce jazzowej. Chicago Tribune ogłosiło go „największą nadzieją jazzowych skrzypiec”. Jego rozległe umiejętności jako wykonawcy, kompozytora, lidera zespołu i producenta pozwalają umieścić go w czołówce dzisiejszych niezależnych innowatorów jazzu.
Najnowszy zespół Brocka – Arrival/Departure, w którego skład wchodzą między innymi gitarzysta John McLean i wokalistka Grażyna Auguścik, wyłonił się dzięki roli Brocka w dokumentalnym filmie Erin Harper o Zbigniewie Seifercie – Passion. Film ukazuje świeże spojrzenie na muzykę Seiferta, dzięki prezentacji nowej muzyki Brocka, zainspirowanej przez życie i twórczość polskiego skrzypka.
Pojawienie się Brocka na międzynarodowej scenie jazzowej jest kulminacją pięcioletniej pracy z jego pierwszym zespołem, The Coffee Achievers. Zespół ten, założony dla nagrania debiutanckiego albumu Brocka, przeszedł drogę od grania w klubach jazzowych środkowego zachodu Stanów Zjednoczonych do występu na Tudo e Jazz Festiwal w Ouro Preto w Brazylii. Zespół nagrał też trzy albumy oraz live DVD we własnej wytwórni Brocka – Secret Fort Records.
Reputację Brocka jako wybitnego muzyka jazzowego wspierają magazyny takie jak Downbeat, który potwierdził jego status jako „wschodzącej gwiazdy” i College Music Journal. The Los Angeles Times nazwał go „intrygującym młodym artystą ze świetlaną przyszłością”, a Chicago Tribune chwalił pozycję Brocka jako „jednego z nielicznych skrzypków jazzowych mających coś istotnego do powiedzenia”.
Artysta współpracuje z tak wybitnymi osobistościami światowego jazzu jak basista Stanley Clarke, wokalistka/pianistka Patricia Barber, perkusista Dennis Chambers, a także Alice Coltrane, Jack DeJohnette, Mose Allison, Kurt Elling, Chris Potter, John McLean, Grażyna Auguścik, Matt Ulery, The Mahavishnu Project czy Eastern Blok.
Jan Jarczyk – fortepian
Urodzony w Krakowie, ukończył tamtejsze Liceum Muzyczne w klasie fortepianu u Marii Szylskiej-Kaszyckiej, kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie (prof. Tadeusz Machl i Lucjan Kaszycki), oraz puzon i aranżację/kompozycję w Berklee College w Bostonie.
W Polsce współpracował ze Zbigniewem Seifertem, Studiem Jazzowym Polskiego Radia pod dyr. Jana Ptaszyna Wróblewskiego, a także z Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodzimierzem Nahornym, Januszem Muniakiem i całą plejadą polskich muzyków jazzowych. W latach siedemdziesiątych pracował w Warszawie jako muzyk studyjny, a także komponował muzykę dla teatru, radia i telewizji (m.in. Spotkania z balladą). Jako kompozytor i aranżer, Jan Jarczyk ma na swoim koncie muzykę teatralną, kameralną, symfoniczną oraz na instrumenty solowe.
Od 1977 mieszka i prowadzi działalność artystyczną za granicą. W latach 1980-85 wykładał aranżację i harmonię w Berklee College w Bostonie, a od 1985 roku pracował jako profesor kompozycji i fortepianu w Montrealu. Obecnie wykłada na najbardziej prestiżowej uczelni Kanadyjskiej, McGill University. Koncertuje jako solista oraz w zespołach (trio, kwartet, kwintet), grając swoje kompozycje w towarzystwie najlepszych muzyków amerykańskich, kanadyjskich i polskich. Artysta nagrywał i występował w Polsce, Niemczech, Czechach, na Węgrzech, w Austrii, Francji, Beneluksie, Wielkiej Brytanii, Skandynawii, Stanach Zjednoczonych, Japonii, Hiszpanii, Kuwejcie i Kanadzie.
Jan Jarczyk jest laureatem licznych nagród na międzynarodowych festiwalach, zarówno jako wykonawca jak i kompozytor. Był nagradzany m.in. na konkursie Jazz nad Odrą (1968, 1969), konkursach improwizacji w Gdańsku (1967-1969), zdobył Grand Prix na Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Lyonie (1974), został odznaczony Orderem Honorowym miasta Chodzież za zasługi w Kulturze (1999), otrzymał nominację do Płyty Roku (Felix Awards) w Montrealu (1996) za album Things to look for oraz pierwszą nagrodę za kompozycję podczas Festiwalu jazzowego w Montrealu (2001).
Bronisław Suchanek – kontrabas
Kontrabasista i kompozytor. Jeden z najważniejszych basistów w historii polskiego jazzu. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach. Uczęszczał także do Narodowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sztokholmie na kurs dla muzyków jazzowych.
Swoją karierę rozpoczął we wczesnych latach siedemdziesiątych, początkowo w Śląskim Kwartecie Jazzowym, a następnie jako członek tria Mieczysława Kosza. W tym samym czasie przyłączył się do Kwintetu Tomasza Stańki. Po rozwiązaniu zespołu Tomasza Stańki, artysta współpracował m.in. ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia pod wodzą Jana Ptaszyna Wróblewskiego.
W 1976 Suchanek przeniósł się do Skandynawii, gdzie stał się częścią tamtejszej sceny muzycznej przez nagranie w tym samym roku albumu z saksofonistą tenorowym Urbanem Hanssonem oraz zespołem jazzowym Szwedzkiego radia pod dyr. George Russella.
W 1980 roku artysta został członkiem Polski Jazz Ensemble – grupy emigrantów polskiego jazzu (między innymi Leszek Żądło, Władysław Sendecki, Janusz Stefański), z którym w 1985 roku nagrał album Polski Jazz Ensemble.
Suchanek występował i nagrywał w Europie i Stanach Zjednoczonych, z takimi znakomitościami jak Michał Urbaniak, Adam Makowicz, Art Farmer, George Russell i Swedish Radio Jazz Group, Don Cherry, Benny Bailey, Thad Jones, Pepper Adams, Roland Hannah, Mal Waldrom, Mel Lewis, Kenny Hadley Big Band, Rick Stepton Sextet, Artie Shaw Orchestra, Rebecca Paris, James Williams, Alan Dawson, Jerry Bergonzi, Bill Brown, Mark Templeton, Jon Almark Big Band, Chris Neville, Amanda Carr i Pat Mitchell.
Od wczesnych lat dziewięćdziesiątych artysta prowadzi klasę mistrzowską kontrabasu w muzyce klasycznej i improwizowanej w University of Southern Maine (USA). Poza tym kontynuuje działalność artystyczną. Jego ostatni projekt (2008) to duet z Dominikiem Wanią zatytułowany Sketch in Blue z 9 utworami skomponowanymi przez tych artystów.
Janusz Stefański – perkusja
Janusz M. Stefański zaliczany jest do ścisłej czołówki perkusistów jazzowych w Europie. W ciągu przeszło czterdziestoletniej pracy jako perkusista, kompozytor i band-leader, zdobył sobie międzynarodowe uznanie w gronie muzyków i krytyków.
Swoją edukację muzyczną rozpoczął w Krakowie. W 1966 ukończył tamtejsze Państwowe Liceum Muzyczne, a w 1972 Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną. Swoje umiejętności doskonalił następnie w Berklee College of Music w Bostonie (USA), które ukończył w 1975. Dziś sam jest cenionym pedagogiem. Prowadzi warsztaty jazzowe w wielu krajach Europy (Polska, Węgry, Niemcy), Kanadzie i Afryce Południowej. Od 1993 roku wykłada perkusję oraz teorię rytmu na Wydziale Jazzowym Wyższej Szkolę Muzycznej przy Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji, a w lutym 2009 roku został uhonorowany tytułem profesora tegoż uniwersytetu.
Zadebiutował w roku 1968 na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu z zespołem Zbigniewa Seiferta. Następnie współpracował z zespołami czołowych polskich jazzmanów – Kwintetem Tomasza Stańko, Studiem Jazzowym Polskiego Radia - zespołem Jana Ptaszyna Wróblewskiego czy Kwartetem Zbigniewa Namysłowskiego, z którym to koncertował w 1980 roku w słynnym klubie Village Vanguard w Nowym Yorku. Już w latach siedemdziesiątych współpracował z zespołami z Niemiec i Austrii, m.in. Radio Jazz Group Stuttgart, Zbigniew Seifert Variouspheres czy Vienna Art Orchestra.
Od 1981 roku artysta na stałe mieszka w Niemczech. Do Polski przyjechał dopiero po 12-tu latach od ogłoszenia stanu wojennego na koncerty jubileuszowe Zbyszka Namysłowskiego.
W ciągu ostatnich 28 lat pobytu w Niemczech grał m.in. w zespołach: Polski Jazz Ensemble (Żądło, Sendecki, Suchanek), Wolfgang Lackerschmid Mallet Connection czy Heinz Sauer Quartet. Współpracował z takimi muzykami jak Wolfgang Dauner, Karl Berger, Joachim Kühn, Ken Werner, Joachim Kaufmann, Jan Jarczyk, Jasper van`t Hof, Bob Degen, Carla Bley, Dave Friedman, Frank Tusa, Rick Rosie, Steve Swallow, Albert Mangelsdorff, Woody Shaw, Kenny Wheller, Ack van Rooyen, Harry Beckett, Adam Pierończyk, John Tchicai, Dave Liebman, Charlie Mariano, Paul Heller oraz wielu innych. Od kilku lat prowadzi własny zespół – Janusz M. Stefański JazzArt.
Artysta brał udział w licznych nagraniach dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych w Polsce, Czechach, Węgrzech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Danii, Niemczech i Kanadzie. Nagrał ponad 60 albumów, wystąpił na ponad 100 najważniejszych festiwalach na całym świecie (Europa, Kanada, Indie). Skomponował także muzykę do trzech filmów dla niemieckiej telewizji. W roku 2003 został laureatem Nagrody Jazzowej przyznawanej przez Ministerstwo Nauki i Sztuki w Wiesbaden.
Obok działalności czysto artystycznej, był on inicjatorem, organizatorem i dyrektorem artystycznym koncertów zamykających Targi Książki 2000 we Frankfurcie nad Menem oraz German-Polish Jazz Jamboree 2005 we Frankfurcie z udziałem trzydziestu muzyków jazzowych z obu krajów.
Władysław „Adzik” Sendecki
Sendecki urodził się w 1955 roku w Gorlicach. Gry na fortepianie wyuczył się w Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Krakowie, a studiował ją na tamtejszej Akademii Muzycznej. Już w wieku 15 lat uchodził za renomowanego interpretatora muzyki Chopina i wyjeżdżał z orkiestrą na tournée koncertowe. Zamiast tego odkrył jednak jazz. Założył mające duże powodzenie zespoły jazzrockowe „Extra Ball” i „Sunship”, z którymi był zapraszany na festiwale w całej Europie. Później grał m.in. z Polski Jazz Ensemble i Zbigniewem Namysłowskim.
W 1981 roku wyemigrował do Szwajcarii i rozpoczął tam międzynarodową karierę u boku takich gwiazd jak Randy Brecker, Joe Henderson czy Klaus Doldinger. W połowie lat 90-tych przeprowadził się do Hamburga i został członkiem Big Bandu NDR. Wraz z Gerry Brownem, Detlevem Beierem i Ingolfem Burkhardtem założył Hamburg Jazz Quartett i jest członkiem kwartetu Burkhardta. Współpracował również m.in. z takimi muzykami jak Doldinger, Cobham, Coryell, Urbaniak, Lagrene, Pastorius, Marian i in.
Artysta znany jest również jako kompozytor. W 2000 roku powstała 10-częściowa suita na big band Anima mundi – muzyczna podróż z Afryki, poprzez Indie i Japonię do Europy, spotkanie muzycznych kultur, które jest unikalne w świecie jazzu.
W 2007 roku ukazała się pierwsza po 20 latach przerwy solowa płyta artysty – Piano.
<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Calibri; mso-font-alt:Arial; mso-font-charset:238; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; mso-hyphenate:none; font-size:11.0pt; font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri; mso-fareast-language:AR-SA;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->
Promocja książki Anety Norek „ Życie i twórczość Zbigniewa Seiferta – Man of the Light”
MSiTJ manggha - 6.11.2009, godz.16.00
górny hall
wstęp wolny
Zbigniew Seifert (7.06.1946, Kraków – 15.02.1979, Buffalo, USA), jeden z najwybitniejszych polskich twórców jazzowych: skrzypek, kompozytor, saksofonista. W świecie zasłynął dzięki unikatowemu stylowi gry skrzypcowej i to otworzyło mu drogę do wielkiej międzynarodowej kariery. Niestety przedwczesna śmierć artysty w wieku niepełna 33 lat, przekreśliła jego plany muzyczne i dalszy rozwój. Mimo krótkiego życia, Zbigniew Seifert dzięki swojej nieprzejednanej postawie wobec procesu tworzenia i nieustannemu poszukiwaniu własnej drogi muzycznej, wpisał się na zawsze w poczet najwybitniejszych jazzmanów wszechczasów.
Biografia powstała na bazie materiałów zamieszczonych w polskich i zagranicznych czasopismach jazzowych z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych oraz rozmów autorki z osobami znającymi Zbigniewa Seiferta. Książka zawiera dużo fotografii, zdjęć dokumentów czy nut. W archiwum Radia NDR w Hamburgu znajduje się 20 godzin muzyki nagranej przez Seiferta z różnymi artystami. Dołączona do książki płyta CD zawiera unikatową kompozycję Zbigniewa Seiferta – Koncert jazzowy na skrzypce, orkiestrę symfoniczną oraz grupę rytmiczną z 1974 roku oraz wywiad radiowy zarejestrowany w siedzibie Radia Kraków i przeprowadzony przez Antoniego Krupę w listopadzie 1978 roku, niespełna cztery miesiące przed śmiercią skrzypka.
|
