|
Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha
zaprasza na
manggha matsuri
30 listopada 2009
z okazji 15-lecia działalności
godz. 10.00
Origami i kaligrafia japońska
Pokazy i warsztaty
godz. 11.00
Sensei Etsuko Yamaguchi
Wykład i pokaz ceremonii herbacianej szkoły Urasenke
godz. 13.00
Etiuda&Anima na 15-lecie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha
Yamamura dla dzieci
Fushigi na elevator
Ouchi
Sandoicchi
Ame no hi
Kid's Castle,
Kipling jr.,
Dottini suru?
godz. 17.00
Zwiedzanie z kuratorkami jubileuszowych wystaw:
manggha. W hołdzie Feliksowi Jasieńskiemu
manggha. Historia projektu. Szkice i rysunki Araty Isozakiego
godz. 18.00
Darragh O’Neill
Recital gitarowy
godz. 19.00
Spotkanie z Fundatorami Muzeum manggha i urodzinowy tort
Pokaz ceremonii herbacianej
godz. 20.30
Etiuda&Anima na 15-lecie Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha
Yamamura dla dorosłych
Enkinhou no hako – Hakase no sagashimono
Omake
Atama yama
Toshi wo totta wani
Kodomo no keijijougaku
Muzeum japońskie w Krakowie
W listopadzie 2009 roku mija piętnaście lat działalności Muzeum Manggha. Otwarte w roku 1994 z inicjatywy Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz jako Centrum Manggha, przez dziesięć lat było oddziałem Muzeum Narodowego w Krakowie. W roku 2005 usamodzielnione decyzją Ministra Kultury, otrzymało status państwowej instytucji kultury, a od roku 2007 działa jako placówka muzealna. Zbiory sztuki Dalekiego Wschodu Muzeum Narodowego w Krakowie, dla których wzniesiono budynek, zostały ostatecznie w 2009 roku przejęte przez Muzeum Manggha w depozyt.
Historia tej instytucji rozpoczęła się o wiele wcześniej, bo przed ponad stu laty. Jej początki wiążą się kolekcjonerską działalnością Feliksa Mangghi Jasieńskiego (1861–1929), wybitnego znawcy i miłośnika sztuki japońskiej, inspiratora nurtu japonizmu w sztuce polskiej. Feliks Jasieński, który z podziwu dla Hokusaia, wielkiego twórcy drzeworytu ukiyo-e, przyjął pseudonim Manggha, marzył o „muzeum japońskim w Krakowie”, a sztukę japońską postrzegał jako ideał i wzorzec dla polskich artystów i polskiego społeczeństwa.
Wizja Jasieńskiego, podjęta po latach przez Andrzeja Wajdę, mogła się ziścić dzięki kontaktom wybitnego reżysera z Japonią, gdzie od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku jego filmy cieszą się ogromną popularnością. Przede wszystkim jednak dzięki pierwszej japońskiej nagrodzie za osiągnięcia artystyczne, przyznanej Wajdzie przez Fundację Inamori w Kioto (1987). Nagroda ta stała się zalążkiem funduszu budowy Centrum Manggha, „domu dla kolekcji japońskiej”, jak to określał Fundator.
Andrzej Wajda po raz pierwszy zetknął się z tą kolekcją w 1944 roku, na wystawie zorganizowanej przez Niemców w okupowanym Krakowie. Był to zarazem pierwszy kontakt młodego, wrażliwego artysty ze sztuką japońską i początek trwałej fascynacji tym zjawiskiem. Szeroka akcja promocyjna, wsparta wysiłkiem wielu osób dobrej woli w Japonii i w Polsce, doprowadziła do powstania Centrum Manggha, pierwszego w kraju nowoczesnego budynku muzealnego. Jego twórca, wybitny japoński architekt Arata Isozaki, wybierając miejsce nad Wisłą, naprzeciwko wzgórza wawelskiego, zawarł w formie budowli i jej bogatej symbolice idee dialogu pomiędzy Polską i Japonią, kulturą Wschodu i Zachodu, tradycją i współczesnością. Uroczyście otwarte w listopadzie 1994 roku, Muzeum Manggha – współczesne „muzeum japońskie w Krakowie” – czuje się spadkobiercą idei dwóch wielkich wizjonerów: Wajdy i Jasieńskiego. Instytucja, powołana do życia przez Andrzeja Wajdę dla kolekcji Feliksa Jasieńskiego, realizuje w praktyce wizję Fundatora: wizję miejsca, w którym Polacy mogą bliżej poznać Japonię, a wspaniała japońska tradycja jest prezentowana obok najnowszych osiągnięć techniki. Jako instytucja kultury nowego typu, od początku łączy dwie funkcje: czysto muzealną oraz funkcję aktywnego centrum kultury. W nowoczesnym i przyjaznym budynku działa muzeum, które wprowadza nowe metody i formy pracy, w tym działania interdyscyplinarne: obok wystaw sztuki i techniki organizowane są koncerty , spektakle teatralne, pokazy filmów, warsztaty, wykłady, konferencje naukowe… W szerokiej i różnorodnej działalności promującej kulturę Japonii w Polsce główny akcent pada na edukację i upowszechnianie sztuki.
W ciągu ostatnich piętnastu lat Muzeum Manggha na stałe wpisało się w pejzaż kulturalny Krakowa, jest też postrzegane jako ważna instytucja japonistyczna w Polsce. Obecnie Manggha rozszerza działalność na inne kraje Dalekiego Wschodu. Znakomitym materialnym zapleczem rozwoju współpracy z nowymi partnerami będzie Galeria Europa – Daleki Wschód, dla której w najbliższych latach zostanie wzniesiony osobny budynek przeznaczony do prezentacji wystaw oraz innych wydarzeń niejapońskich.
Bogna Dziechciaruk-Maj
Dyrektor Muzeum Manggha
|
