|
Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej manggha
oraz
Dom Norymberski
zapraszają na
WARSZTATY RYSOWANIA MANGI
PROWADZENIE: NADINE WEWER
18 kwietnia 2009 11.00 – 13.00 kurs dla początkujących
19 kwietnia 2009 11.00 – 13.00 kurs dla zaawansowanych
W każdym kursie może uczestniczyć 20 osób
Informacje i zapisy:
Muzeum Manggha, ul. M. Konopnickiej 26
tel. 12 267 27 03 lub 12 267 37 53
muzeum@manggha.krakow.pl
Warsztaty odbywają się w obecności publiczności, można więc będzie obserwować zajęcia i rysować na własne potrzeby (prosimy o przyniesienie materiałów rysunkowych).
Co to jest manga?
Termin manga w języku japońskim oznacza „niepohamowane obrazy”, obecnie odnosi się przede wszystkim do komiksów i rysunków humorystycznych.
W japońskich świątyniach rysunki komiczne przechowywane są od najdawniejszych czasów. Często przedstawiały one stare legendy bądź przystępnie objaśniały nauki Buddy. W okresie Edo (1600–1868), kiedy w życiu społecznym podstawową rolę zaczęło odgrywać mieszczaństwo, rysunki takie zyskały dużą popularność – w tej formie upowszechniano zarówno współczesne opowieści obyczajowe, jak i historyczne podania i legendy. To wówczas powstały słynne Hokusai manga (15 zeszytów zawierających humorystyczne rysunki słynnego twórcy drzeworytów Katsushiki Hokusaia). Zbiór ten na długie lata stał się wzorem do naśladowania dla japońskich rysowników, a słowo manga przyjęło się jako określenie wszystkich odmian rysunku komiksowego.
Dzisiaj manga to jeden z najbardziej charakterystycznych przejawów współczesnej kultury Japonii. Nie ma chyba innego kraju, gdzie zainteresowanie tą formą przekazu byłoby równie powszechne. Komiksowe mangi można kupić wszędzie: w księgarniach, kioskach, a nawet w specjalnych automatach. Czytane są nie tylko w domu, ale także w pociągach, salonach piękności, szkołach, biurach i kawiarniach. Najbardziej popularne opowieści przenosi się na ekran (filmy anime), powstają też oparte na nich gry komputerowe. O ile w Stanach Zjednoczonych większość magazynów komiksowych to miesięczniki, o tyle w Japonii ukazują się one co tydzień lub co dwa tygodnie. Większość magazynów zawiera w jednym numerze kilkanaście historii, jedno wydanie miewa objętość nawet 300–400 stron.
Największy wpływ na rozwój mangi wywarł Tezuka Osamu (1926–1989), który wprowadził do komiksu wiele technik znanych dotąd głównie z filmu i animacji (panorama, zbliżenie, efekty montażowe itp.) Te nowatorskie rozwiązania spowodowały znaczną redukcję dialogów na rzecz ilości rysunków i długości opowieści. W ten sposób narodziły się tzw. story manga, liczące niekiedy kilka tysięcy stron.
Współczesnie manga zyskała dodatkowo szeroki walor edukacyjny. Z uwagi na to, że komiksy czytają właściwie wszyscy, zaczęto je traktować jako przystępną formę przekazywania wiedzy z zakresu historii, biologii czy ekonomii.
Najogólniej rzecz ujmując, magazyny manga dzieli się na 4 kategorie: komiksy dla chłopców (shōnen manga), komiksy dla dziewcząt (shōjo manga), komiksy dla młodzieży (seinen manga) oraz komiksy dla dorosłych (seijin manga). Jedną z najbardziej specyficznych cech komiksu japońskiego jest sposób przedstawiania postaci, w szczególności dziewcząt. Z opowiadanej historii wynika, że są Japonkami, ale
najczęściej mają wygląd „zachodni”: nienaturalnie wydłużone nogi, ogromne okrągłe oczy i nierzadko są blondynkami. Nagromadzenie tych cech sprawia, że manga charakteryzuje się wyrazistą stylistyką, której naśladowanie nie jest proste.
Proponowane warsztaty z pewnością będą atrakcją dla wszystkich miłośników mangi, którzy pragną spróbować swych sił w tej dziedzinie.
NADINE WEWER urodziła się w 1981 roku w Ingolstadt w Niemczech. W latach 2000–2005 studiowała
w Wyższej Szkole Zawodowej im. Georga Simona Ohma w Norymberdze na wydziale komunikacji projektowej. Pracuje jako ilustratorka i grafik reklamowy, projektuje strony internetowe, prowadzi także kursy rysunku. Jest autorką kilku książek, których tematem jest nauka rysowania; jedna z nich: Manga. Fantasy. Rysowanie jest łatwe, została wydana także w Polsce.
|
